Home.
Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…
share mail icon share facebook icon share twitter icon share google plus icon
< Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…
> Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…
05 ΜΑΙΟΥ 2017

Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…

“Είναι γεγονός πως μια μορφή τέχνης μπορεί να εμπνεύσει μια άλλη δημιουργία. Βιβλία γυρίζονται ταινίες, ποιήματα μελοποιούνται και τραγούδια γίνονται η αφορμή για μουσικές παραστάσεις. Λογοτεχνία και μουσική συνήθως μοιράζονται κοινούς προβληματισμούς και συναισθήματα χρησιμοποιώντας μάλιστα το ίδιο μέσο: την αχαλίνωτη φαντασία. Οι μουσικοί δημιουργοί ανέκαθεν διατηρούσαν στενή επαφή με τη λογοτεχνία αφού κατά καιρούς εμπνέονταν από εκείνη.

Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…Το “1984” του George Orwell που θεωρείται βιβλίο σταθμός του 20ου αιώνα στην πολιτική σκέψη, δε θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητο τον glam-rock performer David Bowie. Αρχικά η επιθυμία του καλλιτέχνη ήταν μια μουσική παράσταση που θα βασιζόταν στο 1984 (οι ιδιαίτερα καταπιεστικές συνθήκες που ζουν οι άνθρωποι κάτω από ένα απολυταρχικό καθεστώς) δυστυχώς δεν καρποφόρησαν αφού δεν κατάφερε να πάρει τα δικαιώματα. Τον επόμενο χρόνο (1974) ο Bowie κυκλοφορεί το δίσκο “Diamond Dogs”. Τα  κομμάτια  “1984”,  “We  are The Dead”, και “Big Brother” είναι εμπνευσμένα από το βιβλίο του Orwell. Το “United states of Eurasia” των Muse και γενικότερα ο δίσκος τους “The Resistance” είναι εμπνευσμένος από το ίδιο βιβλίο όπως και το κομμάτι των Radiohead “2+2=5”.  Το τραγούδι καταγγέλλει το πως οι αποφάσεις παίρνονται πάντα από τους μεγάλους και για το πως η αλήθεια κατασκευάζεται από αυτούς που έχουν δύναμη.

Τη χρονιά 1976 οι Genesis κυκλοφορούν το “Wind and the Wuthering” ο τίτλος και το εξώφυλλο του οποίου είναι εμπνευσμένα από το βιβλίο “Ανεμοδαρμένα Ύψη”. Επιπλέον ο δίσκος περιλαμβάνει 2 ορχηστρικά κομμάτια με τίτλο “In that quiet earth” και “Unquiet slumbers for the sleepers” τα οποία είναι και οι τελευταίες λέξεις του μυθιστορήματος.

Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…Την ίδια χρονιά οι Alan Parson’s Project κυκλοφορούν το κομμάτι “Tales of mystery and imaginations” βασισμένο στον Εντγκαρ Άλαν Πόε και το οποίο ξεκινά με το “Dream within  a  dream”  (Το κοράκι). Το  1989 οι  Ramones  κυκλοφορούν το  δίσκο “Brain Drain” όπου υπάρχει και το  κομμάτι “Pet sematary” από  το  ομώνυμο  μυθιστόρημα  του  Stephen King. Στο βιβλίο ο ήρωας  ακούει  Ramones  και μετά  σκέφτεται το στίχο “hey ho let’s go”  από το  τραγούδι τους “Blitzkrieg bop”.  Το  βιβλίο  του King  μεταφέρθηκε  στη μεγάλη οθόνη και  η  μπάντα  σαν απάντηση έγραψε το τραγούδι “Pet Sematary” το οποίο ακούγεται  και  στους  τίτλους  τέλους  της  ταινίας.

Όταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…Η ιστορία του “Killing an Arab” των Cure είναι λίγο περίπλοκη. Ήταν ουσιαστικά το πρώτο single που κυκλοφόρησε η μπάντα και στιγματίστηκε άδικα ως ρατσιστικό λόγω του τίτλου του, μολονότι όπως εξήγησε το ίδιο το γκρούπ είναι θεματικά εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του Αλμπέρ Καμύ “Ο ξένος”. Μάλιστα ο τραγουδιστής τους Robert Smith, αρνούνταν για πολλά χρόνια να παίξει το κομμάτι ζωντανά λόγω των συνειρμών που μπορούσαν να προκαλέσουν οι στίχοι του.

Μοναδικές αναφορές σε θέμα στίχων που αφορούν την ιστορία, τη μυθολογία και φυσικά τη λογοτεχνία έχουν και οι μετρ του heavy metal, Iron Maiden. To τραγούδι “Rime of the ancient Mariner” από το δίσκο “Somewhere in time” (1986) είναι ποίημα του Samuel Coleridge. Λίγα χρόνια αργότερα (1995) κυκλοφορούν το “Xfactor” με τον Blaze Bayley στα φωνητικά (αντικατέστησε τον Bruce Dickinson που αποχώρησε το ’93). Το κομμάτι “Sigh of the cross” δανείζεται στοιχεία από το μυθιστόρημα “Το όνομα του ρόδου” του πρόσφατα εκλιπόντος Umberto Eco, ενώ το “Lord of the flies” είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα του William Golding “O αρχοντας των μυγών”. TΌταν η λογοτεχνία εμπνέει τη μουσική…o 1999 η επιστροφή τoυ Bruce Dickinson στα φωνητικά και  του κιθαρίστα Adrian Smith (είχε αποχωρήσει το ’90) σκορπούν ντελίριο ενθουσιασμού στους φίλους της μουσικής και τον επόμενο χρόνο κυκλοφορούν το δίσκο “Brave new world”. Τόσο ο τίτλος όσο και το εξώφυλλο του δίσκου είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο “Ο θαυμαστός καινούριος κόσμος” του Aldous Haxley.

Την δεκαετία του ΄60 οι Η.P. Lovecraft υιοθέτησαν το όνομα του διάσημου Αμερικανού συγγραφέα φαντασίας. Με τον Lovecraft ασχολήθηκαν και οι Metallica με το instrumental κομμάτι που έκλεινε το δίσκο “Ride the lighting” (1984) “The call of Cthulu” αλλα και το “The thing that should not be” απο το δίσκο “Master of puppets” 2 χρόνια αργότερα. Το 1988 κυκλοφορούν αρχικά ως single το κομμάτι “One” εμπνευσμένο από το βιβλίο του Dalton Trumbo “ο Τζονι πήρε τ’όπλο του”.

Καλές ακροάσεις και αναγνώσεις!”

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Σύμβουλος Πωλήσεων Μουσικής
Public Κολωνακίου

music news banner
ΑΘΗΝΑ
22°
Weather from OpenWeatherMap

Σχετικές αναρτήσεις

    Copyright © 2017 Publicworld S.A.
    Public Blog