What's new. Βιβλίο.
H Κατερίνα Σχινά γράφει για τα «Ατρόμητα κορίτσια» της
share mail icon share facebook icon share twitter icon share google plus icon
< H Κατερίνα Σχινά γράφει για τα «Ατρόμητα κορίτσια» της
> H Κατερίνα Σχινά γράφει για τα «Ατρόμητα κορίτσια» της
08 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

H Κατερίνα Σχινά γράφει για τα «Ατρόμητα κορίτσια» της

Η Κατερίνα Σχινά είναι δημοσιογράφος, συγραφέας και μεταφράστρια. Έχει βραβευτεί για το έργο της, με τελευταία της διάκριση το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου – Κριτικής το 2015 για το βιβλίο της «Καλή και ανάποδη». 

Μα το πιο πρόσφατο επίτευγμά της -και παράλληλα πιο ταιριαστό με την Ημέρα της Γυναίκας- είναι ότι το Νοέμβριο του 2017 κυκλοφόρησε το best seller βιβλίο της «Ιστορίες για ατρόμητα κορίτσια: 40 μοναδικές ελληνίδες», μια μοναδική συλλογή με ιστορίες γυναικών που πάλεψαν και άφησαν το αποτύπωμά τους. Με αφορμή αυτή την ημέρα, λοιπόν, χάρισε στο Public Blog ένα γλαφυρό σημείωμα για τα… ατρόμητα κορίτσια της.

H Κατερίνα Σχινά γράφει για τα Ατρόμητα κορίτσια της

«Έγραψα τις σαράντα ιστορίες των ατρόμητων κοριτσιών του βιβλίου γοητευμένη από την ένταση της ζωής τους, το πείσμα και την επιμονή τους, το κουράγιο τους. Τις έγραψα όσο γινόταν πιο απλά, σαν παραμύθι, όπως θα τις διηγιόμουν το βράδυ στην κόρη μου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι… Ένα κοριτσάκι που ήρθε αντιμέτωπο με αμέτρητες δυσκολίες και χρειάστηκε να ξεπεράσει αδιανόητα, σήμερα, εμπόδια για να πετύχει τους στόχους της. Ένα κοριτσάκι που φλεγόταν από επιθυμία να δημιουργήσει και δεν ήταν διόλου πρόθυμο να υποχωρήσει στις κοινωνικές προκαταλήψεις και να ενδώσει στις κοινωνικές επιταγές».

«Για να γράψω τις ιστορίες τους χρειάστηκε να κάνω σχεδόν ανασκαφική έρευνα. Για αρκετά από τα κορίτσια που με απασχόλησαν υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία. Οι μόνες που δεν με δυσκόλεψαν ήταν οι συγγραφείς, γιατί στο έργο όσων επέλεξα, της Πηνελόπης Δέλτα, της Μαρίας Πολυδούρη, της Μέλπως Αξιώτη υπάρχει έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο. Οι υπόλοιπες, σχεδόν οι περισσότερες, είναι ουσιαστικά υποσημειώσεις σε μια ιστορία γραμμένη από άντρες με επίκεντρο τους άντρες. Ανέτρεξα σε διδακτορικές διατριβές, σε περιοδικά της ομογένειας, στον τύπο, ελληνικό και ξένο, ακόμη και σε λογοτεχνικά βιβλία, όπως στο μυθιστόρημα της Ρέας Γαλανάκη για την Ελένη Μπούκουρα-Αλταμούρα, για να βρω τα στοιχεία που θα με βοηθούσαν να τις σκιαγραφήσω».

«Το βιβλίο ξεκίνησε ως αφήγηση μιας μεγάλης περιπέτειας με πολλά επεισόδια και κατέληξε σε ένα είδος συνοπτικής ιστορίας της γυναικείας χειραφέτησης στην Ελλάδα. Προσπάθησα, ωστόσο, με κάθε τρόπο να αποφύγω τον διδακτισμό. Ήθελα τα κορίτσια που θα το διαβάσουν να αγαπήσουν την ιστορία και το πρόσωπο της πρωταγωνίστριας, όπως αγαπούν ένα παραμύθι. Να τα εμπνεύσει η ομορφιά της περιπέτειας, η γοητεία της διαδρομής και όχι το “ηθικόν δίδαγμα”. Προς αυτήν την κατεύθυνση, άλλωστε, κινήθηκαν και οι δεκαέξι εικονογράφοι που αποτύπωσαν, ο καθένας με το ιδιαίτερο εικαστικό του ύφος, το πνεύμα και τη δυναμική προσωπικότητα αυτών των σαράντα κοριτσιών. Έτσι δημιουργήθηκε αυτό το βιβλίο που θέλω να ελπίζω ότι διαπαιδαγωγεί τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, ιστορικά, κοινωνικά και αισθητικά και τα βοηθά να εμπεδώσουν την έννοια της ισότητας ανάμεσα στα φύλα».

Βρείτε το βιβλίο της στο κοντινότερο κατάστημα Public ή στο public.gr!

Σχετικές ειδήσεις

    Copyright © 2019 Publicworld S.A.
    Public Blog