Oscars 2026: Τότε που το Μια Μάχη Μετά την Άλλη θριάμβευσε, η K-Pop αναγνωρίστηκε ως υπερδύναμη και ο Timothée Chalamet έφαγε χοντρό δούλεμα

Διακόπτουμε την κανονική ροή του προγράμματός μας (δηλαδή του Pop Culture Weekly) για να σχολιάσουμε εκτάκτως την 98η τελετή των βραβείων Όσκαρ. Αν είσαι εδώ για τα βραβεία, κάνε ένα scroll πιο κάτω, πριν συνεχίσουμε, να δεις τους νικητές, αναλυτικά. Αν είσαι εδώ για το κόκκινο χαλί, η φάση, να ξέρεις, ήταν: α) φτερά β) Emma Stone.

Γράφει η Εύη Χουρσανίδη

«Ιδιαίτερα αυστηρά είναι εδώ, απόψε, τα μέτρα ασφαλείας. Υπάρχουν φόβοι για επιθέσεις, τόσο από ανθρώπους του μπαλέτου, όσο και από ανθρώπους της όπερας.»

Όταν ο εναρκτήριος λόγος του Conan O’Brien ξεκινά με αυτό το αστείο, καταλαβαίνει κανείς πως τις τελευταίες μέρες έγιναν έκτακτα meetings προκειμένου να ενταχθεί στη ροή της τελετής (και δικαίως) χοντρό δούλεμα στον Timothée Chalamet, ο οποίος πέραν του ότι έχασε το Όσκαρ για το «Marty Supreme» (η ταινία για τη ζωή του Μάρτυ Ράισμαν, τον οποίο μπορείς να γνωρίσεις καλύτερα μέσα από το βιβλίο «Πινγκ πονγκ - Καυτά κοψίματα και διαβολεμένα φάλτσα», έφυγε τελικά με άδεια χέρια παρά τις 9 υποψηφιότητες) μοιάζει να έχει χάσει τελείως το όποιο charm του, έγινε ο περίγελος της βραδιάς (μέχρι και “Timothy Chalamet’s butt drum roll” σκαρφίστηκαν κατά τη διάρκεια της τελετής) και σίγουρα δεν μας το έκανε πιο εύκολο να τον λυπηθούμε με αυτό το κρεμ Givenchy που επέλεξε -για να μην μιλήσω για το brat γυαλί ηλίου, το κακοκουρεμένο μαλλί κι αυτό το αχώνευτο μουστάκι. Ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα σώσει την υπόληψή του αυτό το παιδί. Τέτοιο PR crisis ούτε η Kris Jenner δεν μπορεί να το διαχειριστεί.

Εν πάση περιπτώσει, ευτυχώς δεν εστίασε μόνο στις γελοιότητες του Timmy ο Αμερικάνος κωμικός, αλλά τόλμησε και πολιτικά σχόλια, με καλύτερο αστείο (μέσα στη σοβαρότητά του) το αμίμητο: «Είναι η πρώτη φορά από το 2012 που κανένας Βρετανός ηθοποιός δεν είναι προτεινόμενος για Όσκαρ Α' Ανδρικού ή Α' Γυναικείου ρόλου. Ο Βρετανός εκπρόσωπος είπε: “Εντάξει, εμείς τουλάχιστον συλλαμβάνουμε τους παιδόφιλούς μας!”». Όχι μπράβο.

Πάμε να δούμε τα “key takeaways” της 98ης τελετής:

• Το Μια Μάχη Μετά την Άλλη επικράτησε τελικά των «Αμαρτωλών» φεύγοντας με έξι βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου (βασίζεται στο βιβλίο του Thomas Pynchon «Βάινλαντ»). Σε ένα τόσο τεταμένο πολιτικό κλίμα. Όχι μπράβο στην Ακαδημία.
• Η Teyana Taylor γιόρτασε την νίκη κάνοντας κεφαλοκλείδωμα στον Paul Thomas Anderson και σήμερα θα βαρεθείς να την βλέπεις στο feed σου με τη Chanel φορεματάρα της.
• Ο Sean Penn (άξιος!) κέρδισε το τρίτο Όσκαρ της καριέρας του (μετά τις βραβεύσεις του για τους ρόλους του στο Mystic River, 2004, και Milk, 2009) αλλά, όπως είχε προβλεφθεί, δεν ήταν εκεί για να το παραλάβει επειδή, όπως είπε και ο Kieran Culkin «δεν μπορούσε ή δεν ήθελε». Αδιανόητη η ερμηνεία του ως φασιστόμουτρο στην ταινία του PTA, όλα τα μπράβο.
• Τέσσερα βραβεία Όσκαρ κέρδισαν οι «Αμαρτωλοί» του Ryan Coogler (B’ Ανδρικό, Πρωτότυπο Σενάριο, Φωτογραφία, Μουσική), με τον Michal B. Jordan (άξιος!) να ευχαριστεί τους μαύρους ηθοποιούς που χάραξαν τον δρόμο πριν από εκείνον και την Διευθύντρια Φωτογραφίας Autumn Durald Arkapaw να γράφει ιστορία ως πρώτη γυναίκα που ξεχωρίζει σε αυτή την κατηγορία (μετά από 98 -εννενηνταοκτώ- τελετές, φοβερό!)

• H Amy Madigan έσκασε στα γέλια όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το Όσκαρ Β’ Γυναικείου για την ερμηνεία της ως Aunt Gladys στο Weapons, μια ταινία με τόσο hype που έκανε μέχρι και εμάς που δεν βλέπουμε horror να το δούμε και τι καταλάβαμε, τώρα το βλέπουμε και στον ύπνο μας.
• Η Jessie Buckley κέρδισε το πιο αναμενόμενο βραβείο της βραδιάς, το Όσκαρ Α’ Γυναικείου και έγινε αφορμή για το δεύτερο καλύτερο αστείο του οικοδεσπότη της βραδιάς: «Στο Άμνετ, η γυναίκα του Σαίξπηρ γεννάει μόνη της μέσα στο δάσος — ή, όπως το λέμε στην Αμερική, οικονομικά προσιτή υγειονομική περίθαλψη». Στα Public μπορείς να βρεις το βιβλίο της Maggie O'Farrell στο οποίο βασίστηκε η ταινία, τόσο στα αγγλικά, όσο και στα ελληνικά, σε μετάφραση του Αύγουστου Κορτώ.
• Η Ελληνοαμερικανίδα Cassandra Kulukundis κέρδισε το πρώτο, στην ιστορία του θεσμού, Όσκαρ για Καλύτερο Casting (One Battle After Another). Please note πως εξακολουθεί να μην υπάρχει Όσκαρ για Καλύτερο Cast (Επιτελείο) όπως υπάρχει στα Actors Awards.
• Τρία βραβεία απέσπασε το Frankenstein του Guillermo del Toro (Καλύτερα Σκηνικά, Καλύτερο Μακιγιάζ, Καλύτερα Κοστούμια) και δικαίως, καθώς ποιος μπορεί να ξεχάσει αυτό το εφιαλτικά παραμυθένιο σετ αλλά και τον Jacob Elordi ως το Πιο Όμορφο Τέρας Ever (σίγουρα πολύ πιο ελκυστικό σε σχέση με εκείνο που έπλασε το μυαλό της Mary Shelley.)
• Το εξαιρετικό Συναισθηματική Αξία έγινε η πρώτη ταινία από την Νορβηγία που κερδίζει Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Εύγε.
• Η μπαλαρίνα Misty Copeland έκανε εμφάνιση-έκπληξη κατά τη διάρκεια της live ερμηνείας του “I Lied To You” από το «Sinners» στην αναπαράσταση της πιο σπουδαίας κινηματογραφικής σκηνής της προηγούμενης χρονιάς -και δεν σηκώνω κουβέντα.
• To K-Pop γυναικείο γκρουπ HUNTR/X (EJAE, Audrey Nuna, Rei Ami) εμφανίστηκε live στην τελετή, και μάλιστα με παραδοσιακές κορεάτικες φορεσιές, κάνοντας σαφές πως δεν πρόκειται να ξεμπερδέψουμε με την K-Pop any time soon. Το K-Pop Demon Hunters, η παιδική ταινία-φαινόμενο του Netflix που σκίζει στις νεαρές ηλικίες κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Animation και το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού, ενώ η EJAE έβγαλε έναν συγκινητικό λόγο, αποκαλύπτοντας πως όταν ήταν μικρή την κορόιδευαν που άκουγε K-Pop. Χιλιάδες παιδάκια ανά τον κόσμο σήμερα τραγουδάνε το “Golden” και κλαίνε. (Αν έχεις πάει ποτέ σε K-Pop themed παιδικό πάρτι, ξέρεις). Στα Public θα βρεις τόσο το επίσημο poster book της ταινίας όσο και παρτιτούρες με τα τραγούδια της ταινίας, για τους K-pop fans της ζωής σου!

• Πολύ συγκινητικά φέτος τα In Memoriam, με τον Billy Crystal να τιμά τον Rob Reiner (καλώντας έπειτα και άλλους ηθοποιούς από ταινίες του στη σκηνή) τη Rachel McAdams να βουρκώνει μιλώντας για την Diane Keaton και τη Barbra Streisand να τραγουδά το “The Way We Were” στη μνήμη του υπέροχου Robert Redford.
• Τις πιο καλοντυμένες και τους πιο καλοντυμένους θα τους δεις στα περιοδικά μόδας (είπαμε η φάση ήταν φτερά -Demi Moore, Nicole Kidman, Teyana Taylor, Kylie Jenner κ.α.), εγώ θέλω απλά να εστιάσω στο ότι ο Jack O’Connel (o Remmick από το Sinners) εμφανίστηκε στο κόκκινο χαλί με δόντια βαμπίρ (όχι μπράβο), ενώ η σκηνοθέτιδα του Άμνετ Chloé Zhao έσκασε ως μαύρη χήρα, φορώντας μια ιδιαίτερη -to say the least- δημιουργία της Gabriela Hearst.

Στα σοβαρά:

• «Έγραψα αυτή την ταινία για τα παιδιά μου, για να τους ζητήσω συγγνώμη για το χάος που αφήσαμε πίσω μας στον κόσμο που τους παραδίδουμε. Αλλά και με την ελπίδα - και την παρότρυνση - ότι η δική τους γενιά θα είναι εκείνη που θα επαναφέρει λίγη κοινή λογική και αξιοπρέπεια» - Paul Thomas Anderson, 2026. Respect.

• «Αν μπορώ να μιλήσω σοβαρά για μια στιγμή, όλοι όσοι μας παρακολουθούν τώρα, σε όλο τον κόσμο, γνωρίζουν καλά ότι ζούμε σε εξαιρετικά χαοτικές και τρομακτικές εποχές. Σε στιγμές σαν κι αυτές πιστεύω πως τα Όσκαρ αποκτούν μια ιδιαίτερη σημασία. Απόψε τιμούμε όχι μόνο τον κινηματογράφο, αλλά και τα ιδανικά της παγκόσμιας καλλιτεχνικής δημιουργίας, της συνεργασίας, της υπομονής, της ανθεκτικότητας και - ίσως το πιο σπάνιο απ’ όλα σήμερα - της αισιοδοξίας». Ο Conan O’Brien διευκρινίζει πως δεν είμαστε εδώ μόνο για να κάνουμε αστειάκια.
• «Ακούμε συχνά για θάρρος σε τελετές σαν κι αυτή, όμως το να αφηγείσαι μια ιστορία που μπορεί να σε σκοτώσουν γι’ αυτήν είναι το πραγματικό θάρρος. Όπως ξέρετε, υπάρχουν ορισμένες χώρες των οποίων οι ηγέτες δεν υποστηρίζουν την ελευθερία του λόγου. Δεν μπορώ να πω ποιες ακριβώς — ας αρκεστούμε στη Βόρεια Κορέα και το CBS». Jimmy Kimmel, όταν βγήκε να παρουσιάσει το βραβειο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.
• Παρεμπιπτόντως το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ απονεμήθηκε στο Mr Nobody Against Putin, το οποίο ήταν και η ταινία λήξης του φετινού Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που ολοκληρώθηκε λίγες ώρες πριν την τελετή των Όσκαρ. Απίθανο timing.
• «Όχι στον πόλεμο και λευτεριά στην Παλαιστίνη» Javier Bardem στο κόκκινο χαλί.

Όλοι οι νικητές της 98ης τελετής των Βραβείων Όσκαρ αναλυτικά (με bold οι νικητές):

Καλύτερη Ταινία
Βουγονία
Frankenstein
Άμνετ
Marty Supreme
Μια Μάχη Μετά την Άλλη
Συναισθηματική Αξία
Αμαρτωλοί
Ο Μυστικός Πράκτορας
F1: Η Ταινία
Train Dreams

Σκηνοθεσία
Paul Thomas Anderson («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»)
Ryan Coogler («Αμαρτωλοί»)
Josh Safdie («Marty Supreme»)
Joachim Trier («Συναισθηματική Αξία»)
Chloé Zhao («Άμνετ»)

Α' Γυναικείος Ρόλος
Jessie Buckley («Άμνετ»)
Rose Byrne («Αν Είχα Πόδια Θα σε Κλωτσούσα»)
Renate Reinsve («Συναισθηματική Αξία»)
Emma Stone («Βουγονία»)
Kate Hudson («Song Sung Blue»)

Α' Ανδρικός Ρόλος
Timothée Chalamet («Marty Supreme»)
Leonardo DiCaprio («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»)
Ethan Hawke («Blue Moon»)
Michael B. Jordan («Αμαρτωλοί»)
Wagner Moura («Μυστικός Πράκτορας»)

Διασκευασμένο Σενάριο
Άμνετ (Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Maggie O'Farrell, κυκλοφορεί και στα ελληνικά)
Μια Μάχη Μετά την Άλλη (Βασισμένο στο βιβλίο του Thomas Pynchon «Βάινλαντ»)
Train Dreams (Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Denis Johnson)
Βουγονία
Frankenstein (Βασισμένο στο κλασικό μυθιστόρημα της Mary Shelley)

Πρωτότυπο Σενάριο
Blue Moon
Αμαρτωλοί
Marty Supreme
Συναισθηματική Αξία
Ένα Απλό Ατύχημα

B' Ανδρικός Ρόλος
Benicio del Toro («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»)
Jacob Elordi («Frankenstein»)
Delroy Lindo («Αμαρτωλοί»)
Sean Penn («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»)
Stellan Skarsgård («Συναισθηματική Αξία»)

Β' Γυναικείος Ρόλος
Elle Fanning («Συναισθηματική Αξία»)
Inga Ibsdotter Lilleaas («Συναισθηματική Αξία»)
Amy Madigan («Weapons»)
Wunmi Mosaku («Αμαρτωλοί»)
Teyana Taylor («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»)

Μουσική
Jerskin Fendrix («Βουγονία»)
Alexandre Desplat («Frankenstein»)
Max Richter («Άμνετ»)
Johnny Greenwood («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»)
Ludwig Göransson («Αμαρτωλοί»)

Κοστούμια
Frankenstein
Άμνετ
Marty Supreme
Αμαρτωλοί
Avatar: Φωτιά και Στάχτη

Φωτογραφία
Marty Supreme
Frankenstein
Μια Μάχη Μετά την Άλλη
Αμαρτωλοί
Train Dreams

Κάστινγκ
Αμαρτωλοί
Μια Μάχη Μετά την Άλλη
Marty Supreme
Άμνετ
Μυστικός Πράκτορας

Μοντάζ
F1: Η Ταινία
Marty Supreme
Μια Μάχη Μετά την Άλλη
Συναισθηματική Αξία
Αμαρτωλοί

Τραγούδι
“Golden” («KPop Demon Hunters»)
”Sweet Dreams of Joy” («Viva Verdi»)
”I Lied to You” («Αμαρτωλοί»)
”Dear Me” («Relentless»)
”Train Dreams” («Train Dreams»)

Σκηνογραφία
Frankenstein
Αμαρτωλοί
Άμνετ
Marty Supreme
Μια Μάχη Μετά την Άλλη

Καλύτερη Διεθνής Ταινία
Συναισθηματική Αξία (Νορβηγία)
Sirat (Ισπανία)
O Μυστικός Πράκτορας (Βραζιλία)
Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ (Τυνησία)
Ένα Απλό Ατύχημα (Γαλλία)

Ταινία Animation
Arco
Elio
KPop Demon Hunters
Little Amélie or the Character of Rain
Ζωούπολη 2
The Perfect Neihbour

Ντοκιμαντέρ - Μεγάλου Μήκους
The Perfect Neighbor 
The Alabama Solution
Come See Me in the Good Light
Cutting Through Rocks
Mr Nobody Against Putin
Children No More: Were and Are Gone

Ντοκιμαντέρ - Μικρού Μήκους
All the Empty Rooms
Armed Only With a Camera: The Life and Death of Brent Renaud
Children No More: Were and Are Gone
The Devil Is Busy
Perfectly a Strangeness

Οπτικά Εφέ
Avatar: Φωτιά και Στάχτη
F1: Η Ταινία
Jurassic World: Αναγέννηση
The Lost Bus
Αμαρτωλοί

Ήχος
F1: Η Ταινία
Αμαρτωλοί
Frankenstein
Μια Μάχη Μετά την Άλλη
Sirat

Κομμώσεις και Μακιγιάζ
Kokuho
Frankenstein
Αμαρτωλοί
The Smashing Machine: Η Καρδιά ενός Μαχητή
The Ugly Stepsister
The Girl Who Cried Pearls

Μικρού Μήκους Ταινία - Animation
Butterfly
Forevergreen
The Girl Who Cried Pearls
Retirement Plan
The Three Sisters
Two People Exchanging Saliva

Μικρού Μήκους Ταινία - Live Action
Butcher' Stain
Two People Exchanging Saliva
A Friend of Dorothy
The Singers
Jane Austen’s Period Drama

Who is who: Εύη Χουρσανίδη

Εν μέρει επαγγελματίας στις Δημόσιες Σχέσεις και το Marketing - εν μέρει μουσικογραφιάς και «συναυλιάκιας», η Εύη Χουρσανίδη σχολιάζει εδώ και χρόνια, με τον δικό της τρόπο, τα τεκταινόμενα στη μουσική βιομηχανία και τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα. Με σπουδές στην Επικοινωνία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και με «θητεία» στο Λονδίνο και το Παρίσι, η Εύη έχει εργαστεί τόσο στις δημόσιες σχέσεις όσο και στα media (MAD TV, Jumping Fish, Frontstage, ΕΡΤ Ραδιοφωνία κ.α.), ενώ υπήρξε επίσης αρχισυντάκτρια του Avopolis, του μακροβιότερου ελληνικού μουσικού website. Κάπου μέσα σε όλα αυτά, αποφάσισε ότι το «Άκου Αυτό» ήταν ένα ωραίο brand name για το μουσικό blog της και τις λίστες της στο Spotify, γι' αυτό και διατηρεί το ψευδώνυμο για περισσότερα από 15 χρόνια.

Instagram: instagram.com/evi__x_/
Linkedin: linkedin.com/in/evichoursanidi/