Pop Culture Weekly: Τότε που ξεχωρίσαμε ταινίες και άλμπουμ για το φθινόπωρο

Περίληψη: Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz.

Το εβδομαδιαίο pop culture recap των Public είναι και πάλι εδώ, με τις πιο καυτές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Μαζί σου και αυτή την εβδομάδα, για να έχεις εικόνα και άποψη για τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα και να μπορείς να το παίζεις έξυπνος στις παρέες σου.

Γράφει η Εύη Χουρσανίδη

Σουσού από το Φεστιβάλ Βενετίας

Hollywood παραγωγές και «ονόματα-κράχτες» δεν είχε φέτος η Biennale, στα φεστιβάλ όμως πάντα υπάρχει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σινεφίλ κουτσομπολιό, οπότε να τι κρατάμε:

  • Ο Liam και ο Noel μοιάζουν να τα βρήκαν οριστικά. Πολύ φρόνιμα παιδάκια ήταν στο κόκκινο χαλί, ούτε βρισίδια, ούτε κόντρες, ούτε τίποτα. Ομοίως, καθόλου δεν εκθέτει το νέο ντοκιμαντέρ «Oasis: Don’t Look Back In Anger» τους αδελφούς Gallagher, αντιθέτως όσοι το είδαν μίλησαν για βαθειά συγκίνηση, ακόμα και για θεατές που δεν ανήκουν στους σκληροπυρηνικούς fans της μπάντας.
  • Το «Wild Horse Nine» του (τρομερού) Martin McDonagh φημολογείται πως θα χαρίσει στον John Malkovich το πρώτο του Όσκαρ.
  • Τα καλύτερα γράφτηκαν και για την ερμηνεία του Robert Pattinson στο «Primetime» του Lance Oppenheim, στο οποίο υποδύεται τον (πραγματικό δημοσιογράφο) Chris Hansen, παρουσιαστή αληθινής εκπομπής των 00s που έπιανε επ’ αυτοφώρω παιδόφιλους και τους ανέκρινε μπροστά στον τηλεοπτικό φακό.
  • Πάνω από 15 λεπτά κράτησε το χειροκρότημα των θεατών μετά την προβολή του «Bunker» του Florian Zeller, στο οποίο οι σύζυγοι και στη ζωή Penelope Cruz και Javier Bardem υποδύονται ένα ζευγάρι σε κρίση.

5 άλμπουμ για το φθινόπωρο

Interpol - This Mirror Weighs a Ton: Οι Νεοϋορκέζοι που κάποτε λειτουργούσαν ως «δείκτης χιπστεροσύνης», μιας και οι fans της μπάντας συνήθιζαν ήδη από τα early 00s να ξοδεύουν ένα μηνιάτικο για να ταξιδέψουν κάπου στην Ευρώπη για να τους δουν live (before it was cool), κυκλοφόρησαν μόλις τον όγδοο δίσκο τους –δεν απογοητεύει.

Alabama Shakes - I Must Be Dreaming: Soul, blues, rock και η χαρακτηριστική φωνή της Brittany Howard στo τρίτο μόλις άλμπουμ της βραβευμένης με Grammy μπάντας από την Αλαμπάμα, 11 χρόνια μετά τον τελευταίο της δίσκο –ό,τι πρέπει για τον πρώτο σπιτίσιο ζεστό καφέ μια Κυριακή.

Overmono - Pure Devotion: Δεύτερο δείγμα δουλειάς από το βρετανικό ηλεκτρονικό δίδυμο (που πολύ θα θέλαμε να δούμε και στην Ελλάδα). Όπως διαβάσαμε και σε μια κριτική στον διεθνή μουσικό τύπο «Αν και παραμένει βαθιά συνδεδεμένο με το club και τη rave κουλτούρα, το Pure Devotion ενδιαφέρεται περισσότερο για το συναίσθημα που μένει μετά τον χορό.» Και ξέρουμε ακριβώς τι εννοεί.

Phoebe Bridgers - Lost Weekend: Μέχρι και η ίδια η Μεγαλειότης η Taylor Swift αυτοπροσώπως ανέβασε ένα story για να παινέσει τη νέα δισκογραφική δουλειά της 32χρονης Καλιφορνέζας: «Δεν μπορώ να σταματήσω να το ακούω! Αυτό το άλμπουμ είναι ένας απόλυτος θρίαμβος από κάθε άποψη. Να γράφεις για τη θλίψη με τόση ευαλωτότητα και λεπτομέρεια, και να εμπιστεύεσαι τον ακροατή με τόση ειλικρίνεια!» Λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η Bridgers έκλεψε τις εντυπώσεις και στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου παρευρέθηκε (αρχικά με ένα διαφανές δαντελένιο λιλά φόρεμα και στη συνέχεια με ένα κοντό μαύρο ταγιέρ που αποκάλυπτε τα αξύριστα πόδια της), στο πλαίσιο της προώθησης της ταινίας «Primetime» με τον Robert Pattinson (βλ. παραπάνω) στην οποία κάνει το υποκριτικό ντεμπούτο της.

Arab Strap - Half-Told Tales: Αν σκοπεύεις να πας στη συναυλία των Σκοτσέζων στο Gazarte την Τρίτη 29 Νοεμβρίου, το να ακούσεις (διαβάζοντας παράλληλα τους στίχους) την τελευταία τους κυκλοφορία για προθέρμανση είναι υποχρεωτικό. Οι Aidan Moffat και Malcolm Middleton παραμένουν πιστοί στη συνταγή μαύρο χιούμορ-spoken word-μελαγχολική indie rock, μόνο που αυτή τη φορά πειραματίζονται και με πιο εξωστρεφείς (έως και “dance metal”) ήχους. 

Έχει βουίξει το Internet

«Δεν έχω λόγο να σε εξαπατήσω. Δεν υποκρίνομαι. Συνομιλώ ανθρώπινα μαζί σου. Γιατί να σε εξαπατήσω; Δεν υπάρχει λόγος να το κάνω αυτό».

Τα λόγια ανήκουν στην Elizabeth Holmes, την περιβόητη ιδρύτρια της εταιρείας Theranos, που το 2022 (όταν είχε μόλις αποκτήσει το δεύτερο παιδί της) καταδικάστηκε σε 11ετή φυλάκιση για γιαγιαντιαία οικονομική απάτη και εξαπάτηση επενδυτών. Απέναντί της βρίσκεται ο Nathan Fielder, οι δυο τους κοιτάζονται στα μάτια με ανακριτικό ύφος –εκείνη δεν ανοιγοκλείνει καν τα βλέφαρά της. Πρόκειται για το πρώτο teaser του μέχρι πρότινος top secret ντοκιμαντέρ «You Can See Everything», που έκανε πρεμιέρα αιφνιδιαστικά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Telluride, έρχεται στις αίθουσες τον Οκτώβριο από την Α24 και έχει ήδη προκαλέσει σάλο στους σινεφίλ κύκλους. Σύμφωνα με τα λίγα που έχουν αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής, τα γυρίσματα ξεκίνησαν 34 ημέρες πριν η Holmes αρχίσει να εκτίει την ποινή της και στους σκηνοθέτες Nathan Fielder και Lance Oppenheim δόθηκε απόλυτη πρόσβαση στο σπίτι και την οικογένεια της καταδίκου. Τελικά, στην πορεία το πρότζεκτ πήρε εντελώς απρόσμενη τροπή και κράτησε τρία ολόκληρα χρόνια. Οι πρώτες κριτικές το χαρακτηρίζουν ευφυές, άβολο και εξωφρενικό.

In case you missed it

Έχουμε φτάσει αισίως στην 99η διοργάνωση των Βραβείων Όσκαρ (τι θα κάνουν για τα 100 χρόνια άραγε, ξαφνικά αγχώθηκα!) και αυτή την εβδομάδα πληροφορηθήκαμε πως η ταινία «Σπασμένη Φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη προτάθηκε επισήμως από την Ελλάδα για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Η αρμόδια επιτροπή (που συγκροτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού) χαρακτήρισε την ταινία «αφηγηματικά, καλλιτεχνικά και τεχνικά άρτια» και την επέλεξε καθώς «επαναπροσεγγίζει μοτίβα της αρχαίας τραγωδίας μέσα από μια σύγχρονη ελληνική ιστορία με οικουμενική απήχηση».

Ονειρευόμαστε έναν ιστορικό λυσσαλέο ευχαριστήριο λόγο μες στα νεύρα και τη βωμολοχία.


Who is who: Εύη Χουρσανίδη

Εν μέρει επαγγελματίας στις Δημόσιες Σχέσεις και το Marketing - εν μέρει μουσικογραφιάς και «συναυλιάκιας», η Εύη Χουρσανίδη σχολιάζει εδώ και χρόνια, με τον δικό της τρόπο, τα τεκταινόμενα στη μουσική βιομηχανία και τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα. Με σπουδές στην Επικοινωνία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και με «θητεία» στο Λονδίνο και το Παρίσι, η Εύη έχει εργαστεί τόσο στις δημόσιες σχέσεις όσο και στα media (MAD TV, Jumping Fish, Frontstage, ΕΡΤ Ραδιοφωνία κ.α.), ενώ υπήρξε επίσης αρχισυντάκτρια του Avopolis, του μακροβιότερου ελληνικού μουσικού website. Κάπου μέσα σε όλα αυτά, αποφάσισε ότι το «Άκου Αυτό» ήταν ένα ωραίο brand name για το μουσικό blog της και τις λίστες της στο Spotify, γι' αυτό και διατηρεί το ψευδώνυμο για περισσότερα από 15 χρόνια.

Instagram: instagram.com/evi__x_/
Linkedin: linkedin.com/in/evichoursanidi/